Η οστεοχόνδρωση είναι η πιο κοινή παθολογία της σπονδυλικής στήλης, στην οποία προσβάλλονται όλα τα μέρη. Όσον αφορά τη συχνότητα των βλαβών, η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης κατέχει τη δεύτερη θέση, ακριβώς πίσω από την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η θεραπεία της οστεοχόνδρωσης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης στις περισσότερες περιπτώσεις πραγματοποιείται με συντηρητικές μεθόδους και εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και τη σοβαρότητα των καταστροφικών διεργασιών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται στο 5-7% των ασθενών με επίμονη νόσο, έλλειψη επίδρασης της συντηρητικής θεραπείας για 3-4 μήνες, καθώς και με την ανάπτυξη σοβαρών νευρολογικών επιπλοκών.
Κλινικές εκδηλώσεις της νόσου
Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης έχει ποικίλες εκδηλώσεις. Τα συμπτώματα εξαρτώνται από την επικράτηση ενός ή περισσότερων συνδρόμων που προκύπτουν από την επίδραση παθολογικά αλλαγμένων δομών της σπονδυλικής στήλης στον νωτιαίο μυελό, στις ρίζες ή στις σπονδυλικές αρτηρίες. Η κλινική εικόνα της νόσου καθορίζεται από τα ακόλουθα σύνδρομα:
- Σπονδυλική – εκδηλώνεται με πόνο ποικίλης έντασης και διάρκειας, που εντοπίζεται στον αυχένα ή στην ινιακή περιοχή του κεφαλιού.
- Σπονδυλική στήλη - η εμφάνιση διαταραχών νεύρωσης, οι οποίες εκδηλώνονται με κινητικές και αισθητηριακές διαταραχές, καθώς και τροφικές αλλαγές στους μύες των άνω άκρων.
- Radicular - εκδηλώνεται με πόνο σε διάφορα σημεία (άνω άκρα, στήθος και κοιλιακά όργανα) και απαιτεί διαφορική διάγνωση σε πολλές παθήσεις των εσωτερικών οργάνων και του καρδιαγγειακού συστήματος.
- Το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αιθουσαίων διαταραχών λόγω ανεπαρκούς παροχής αίματος στις δομές του εγκεφάλου (κεφαλαλγία, βαρηκοΐα, εμβοές, ζάλη, βραχυπρόθεσμη απώλεια συνείδησης).
Πώς να αντιμετωπίσετε την αυχενική οστεοχονδρωσία;
Ο λόγος για την αναζήτηση ιατρικής βοήθειας είναι η πρώτη εμφάνιση συμπτωμάτων ή η επόμενη έξαρση της νόσου. Σε κάθε περίπτωση, η θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας θα πρέπει να συνταγογραφείται μόνο από γιατρό μετά από υποχρεωτική εξέταση του ασθενούς και τις απαραίτητες εργαστηριακές και οργανικές μελέτες για τον αποκλεισμό της ταυτόχρονης παθολογίας.
Μετά την επιβεβαίωση της διάγνωσης, στις περισσότερες περιπτώσεις, συνταγογραφείται θεραπεία εξωτερικών ασθενών. Ασθενείς με σοβαρές νευρολογικές διαταραχές, υψηλό κίνδυνο επιπλοκών και σοβαρή συνοδό παθολογία απαιτούν ενδονοσοκομειακή θεραπεία. Η συντηρητική θεραπεία της οστεοχόνδρωσης περιλαμβάνει τη χρήση των ακόλουθων μεθόδων.
Φαρμακοθεραπεία
Εάν η ασθένεια επιδεινωθεί, η χρήση φαρμάκων για την καταπολέμηση του πόνου είναι απαραίτητη. Για το σκοπό αυτό ορίζουν:
- Μη ναρκωτικά αναλγητικά. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα λαμβάνονται από το στόμα ή παρεντερικά, με υποχρεωτικά τοπικά σκευάσματα - αλοιφές, τζελ, βάλσαμα, τρίψιμο. Η σύνθετη αντιφλεγμονώδης θεραπεία βοηθά στη μείωση του οιδήματος των μαλακών ιστών, της κύριας αιτίας του πόνου στο σπονδυλικό σύνδρομο. Η διάρκεια χρήσης ναρκωτικών σε αυτή την ομάδα είναι 5-10 ημέρες, μερικές φορές 2 εβδομάδες. Εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα, χρησιμοποιούνται παρασπονδυλικά αναισθητικά μπλοκ με ορμονικούς παράγοντες σε ποσότητα 1-3 χειρισμών.
- Αντισπασμωδικά, βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Στην οξεία φάση, με έντονο οίδημα, η συνταγογράφηση διουρητικών ενδείκνυται σε σύντομη πορεία 2-4 ημερών. Μειώνουν τους αγγειακούς σπασμούς και βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία στο επίκεντρο της φλεγμονής.
- Ηρεμιστικά (βάμμα παιώνιας, ρίζα βαλεριάνας, αφεψήματα βοτάνων και αφεψήματα) για την πρόληψη της ανάπτυξης νευρωτισμού εάν ο ασθενής αισθάνεται βασανιστικό πόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
- Εξωτερικοί θερμαντικοί παράγοντες – βάλσαμα, αλοιφές, λιπαντικά, που έχουν ελαφρώς ερεθιστική δράση και περιέχουν βιολογικά δραστικές ουσίες φυτικής και ζωικής προέλευσης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα με έντονη ερεθιστική δράση, καθώς αυξάνουν το πρήξιμο, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της κατάστασης.
Θεραπευτικό μασάζ
Το μασάζ είναι αναπόσπαστο μέρος της σύνθετης θεραπείας της οστεοχονδρωσίας. Χρησιμοποιείται μετά την εξάλειψη της έξαρσης για την εδραίωση της επίδρασης της φαρμακευτικής θεραπείας και περιοδικά κατά τη διάρκεια της ύφεσης για προφυλακτικούς σκοπούς. Το θεραπευτικό μασάζ περιλαμβάνει 10 έως 14 συνεδρίες και συνταγογραφείται 2 έως 4 φορές το χρόνο εάν δεν υπάρχει έντονος πόνος.
Το μασάζ βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, τη λεμφική παροχέτευση και χαλαρώνει τους τεντωμένους μύες στην περιοχή του λαιμού και του γιακά. Αυτό βελτιώνει τη θρέψη του χόνδρινου ιστού των μεσοσπονδύλιων δίσκων, αποτρέποντας την εξέλιξη της διαδικασίας και μειώνοντας τον κίνδυνο επακόλουθων υποτροπών.
Θεραπευτική άσκηση
Οι ασκήσεις φυσιοθεραπείας για την αυχενική οστεοχονδρωσία πρέπει να γίνονται καθημερινά, εκτός από την έξαρση της νόσου, η οποία συνοδεύεται από έντονο πόνο. Εάν ο πόνος είναι έντονος, απαιτείται ήπια θεραπεία που περιλαμβάνει μέγιστο περιορισμό της κίνησης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Η συστηματική θεραπεία άσκησης ενισχύει τους μύες του λαιμού, μειώνοντας έτσι το στατικό φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Οι ασκήσεις εκτελούνται ομαλά. Οι ξαφνικές κινήσεις με μεγάλο πλάτος αρχικά απαγορεύονται. Οι ασκήσεις πρέπει να ξεκινούν προσεκτικά και το φορτίο να αυξάνεται σταδιακά για να αποφευχθεί η εμφάνιση δυσάρεστων αισθήσεων.
Οι ασκήσεις εκτελούνται όρθιοι ή καθιστοί. Οι πιο συνηθισμένες ασκήσεις αποτελούνται από:
- γυρίστε το κεφάλι σας στο πλάι.
- κλίση του κεφαλιού προς τα εμπρός και πίσω.
- Με τα χέρια σας χαλαρά ή σταθερά, σηκώστε τους ώμους σας και κρατήστε τους σε αυτή τη θέση για 15 έως 20 δευτερόλεπτα.
- Όταν το κεφάλι είναι σε ηρεμία, η στατική καταπόνηση προκαλεί εναλλασσόμενη τάση στους καμπτήρες και τους εκτατές του λαιμού.
Οι ασκήσεις πρέπει να επαναληφθούν 5-7 φορές, η διάρκεια του μαθήματος είναι 15-20 λεπτά.
Έλξη
Για να αποφευχθούν πιθανές επιπλοκές, η έλξη πρέπει να πραγματοποιείται στο νοσοκομείο υπό ιατρική παρακολούθηση. Η διαδικασία πραγματοποιείται με μεγάλη προσοχή και θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως εάν εμφανιστεί πόνος, καθώς αυτό μπορεί να επιδεινώσει τη νόσο.
Κατά την έλξη, ο ελαστικός ιστός των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης τεντώνεται, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση της απόστασης μεταξύ των παρακείμενων σπονδύλων. Αυξάνεται κατά 1-3 mm. Αποδεικνύεται ότι αυτό είναι αρκετό για να μειώσει, και σε ορισμένες περιπτώσεις να εξαλείψει εντελώς, τη συμπίεση όταν μια ρίζα ή μια αρτηρία συμπιέζεται από κήλη δίσκου ή οστεόφυτο. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, η πίεση στον μεσοσπονδύλιο δίσκο μειώνεται, γεγονός που οδηγεί σε μερική ανάσυρση της κηλικής προεξοχής και διεύρυνση του μεσοσπονδύλιου τρήματος.
Η έλξη έχει θετική επίδραση στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, εξαλείφοντας τα υπεξαρθρώματα που έχουν προκύψει εκεί και συμβάλλοντας στη μείωση των μυϊκών συσπάσεων. Αμέσως μετά την έλξη, η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης πρέπει να στερεωθεί με ειδικές συσκευές για αρκετές ώρες. Η πορεία της θεραπείας περιλαμβάνει 10 έως 20 διαδικασίες.
Φυσικοθεραπευτική θεραπεία
Η χρήση ιατρικής ηλεκτροφόρησης έχει καλό αποτέλεσμα. Η τεχνική επιτρέπει τη χορήγηση φαρμάκων στους ιστούς που εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Για την αυχενική οστεοχονδρωσία, η ηλεκτροφόρηση χρησιμοποιείται με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ορμονικά αναισθητικά και άλλα φάρμακα.
Η χρήση διαδυναμικών ρευμάτων βοηθά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, έχει καλή αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλει στη μείωση της διεγερσιμότητας του νευρικού ιστού. Η σύνθετη θεραπεία με συντηρητικές μεθόδους μπορεί να θεραπεύσει την αρχική εμφάνιση της οστεοχόνδρωσης, υπό την προϋπόθεση ότι διατηρείτε έναν ενεργό τρόπο ζωής, μια σωστή και θρεπτική διατροφή και εγκαταλείπετε τις κακές συνήθειες.
Με μια εξαιρετικά προηγμένη καταστροφική διαδικασία, μπορείτε να επιτύχετε μακροχρόνια ύφεση με τη σωστή θεραπεία και τον σωστό τρόπο ζωής. Σε ορισμένους ασθενείς, δεν μπορεί να επιτευχθεί βελτίωση με συντηρητική θεραπεία. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται νευροχειρουργικές μέθοδοι.
Χειρουργική θεραπεία
Πριν από τη χειρουργική θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, θα πρέπει να δοκιμαστούν όλες οι διαθέσιμες μέθοδοι κονσερβοποίησης. Τυπικά, η χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται όταν η θεραπεία είναι ανεπιτυχής για τρεις μήνες ή περισσότερο. Καθώς και η ανάπτυξη συμπίεσης του νωτιαίου μυελού στον ασθενή, η οποία συνοδεύεται από σοβαρά νευρολογικά συμπτώματα που μπορεί να οδηγήσουν σε αναπηρία.
Επί του παρόντος, οι μικροδισκεκτομές και οι ενδοσκοπικές χειρουργικές επεμβάσεις χρησιμοποιούνται συχνότερα. Ο χειρισμός πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας μικροχειρουργικά εργαλεία και μικροσκόπιο 10x, το οποίο σας επιτρέπει να βλέπετε καθαρά τις συμπιεσμένες περιοχές του νωτιαίου μυελού. Πραγματοποιείται αφαίρεση μέρους της προεξοχής της κήλης που πιέζει τη ρίζα ή το νωτιαίο μυελό. Μερικές φορές είναι απαραίτητο να αφαιρέσετε ένα μικρό σπονδυλικό θραύσμα ή να κόψετε έναν σύνδεσμο.